Zabytki Kościoły położone na terenie Gminy Siewierz
Kościół św. Jana Chrzciciela   Jest to jeden z najstarszych zabytków w woj. Śląskim. Wzniesiony został prawdopodobnie ok. 1140 r. przez znanego fundatora kościołów Piotra Własta Dunina; do XV w. Kościół parafialny, później filialny. Po runięciu sklepienia w 1639 r. wzmocniono ściany masywnymi przyporami i podwyższono szczyty. W 1696 r. wzniesiono barokową wieżyczkę na sygnaturkę, wykonano drewniany sufit i dobudowano kruchtę, W latach 50-tych naszego stulecia przeprowadzono prace konserwatorskie, odtwarzając sklepienie kolebkowe oraz usuwając elementy XVlII-wieczne. W 1993 r. przeprowadzono remont dachu, kładąc nowe poszycie z podwójnych gontów, Jest to kościół romański, orientowany; murowany z kamienia ciosowego, prostokątny, jednonawowy, z półkolistą absydą; przy zachodniej ścianie pozostałości empory; w absydzie fragmenty dwuwarstwowej polichromii romańskiej i gotyckiej, z nieczytelnymi scenami figuralnymi. Do wnętrza świątyni prowadzi uskokowy portal, zamknięty półkoliście z prostokątnym otworem wejściowym; dach dwuspadowy, pokryty gontem.
			Kościół św. Jana Chrzciciela w Siewierzu
Kościół św. Macieja Apostoła   Kościół pochodzi z I połowy XV w. Prezbiterium było wówczas murowane a nawa drewniana. Przed 1598 r. drewnianą nawę przebudowano na murowaną. Następnie w latach 1647-1657 staraniem biskupa Piotra Gembickiego kościół częściowo przebudowano. Obecny kształt świątynia uzyskała w latach 1782-1784, po rozbudowie prowadzonej przez biskupa krakowskiego Kajetana Soltyka. Przedłużono wówczas kościół w kierunku zachodnim o 5 m. Wzniesiono nową, jednowieżową fasadę, zbudowano kruchtę, skarbiec i jedną kaplicę od strony południowej. W wyniku przebudowy kościół otrzymał wygląd barokowo-klasycystyczny. Jest to kościół orientowany, jednonawowy, z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie; przy nawie prostokątne kaplice Matki Boskiej Różańcowej i Pana Jezusa Ukrzyżowanego; w głównym ołtarzu obraz patrona św. Macieja Apostoła. Na fasadzie kościoła portal barokowy kamienny, profilowany; ponad portalem drewniana tablica z dekoracją rokokową, monogramem i herbem biskupa Kajetana Sołtyka z datą 1783 r. Kościół otoczony jest murem, w którym znajdują się trzy bramy. Ozdobą murów jest trójarkadowa brama, zwana biskupią. W latach 1989-1995 kościół otrzymał nowe wieże i został pokryty blachą miedzianą. Odnowiono także wnętrze kościoła, zmieniając jego wystrój.
			Kościół św. Macieja Apostoła w Siewierzu
Tablica z monogramem i herbem biskupa Kajetana Sołtyka			Brama Biskupia
Kościół św. Barbary i Walentego   Kościół szpitalny wybudowany w 1618 r. Staraniem i z funduszy mieszczan siewierskich, w miejscu starego, drewnianego. Samodzielna parafia szpitalna istniała do 1840 r., opiekując się położonym obok szpitalem. Przy kościele działało Bractwo Męki Pańskiej oraz Stowarzyszenie Konfraterni Literackiej. Kościół znajdujący się przy ul. Krakowskiej jest niewielki, jednonawowy, z półkolistą absydą; wewnątrz piękne ołtarze: główny z obrazem św. Barbary i Walentego z 1639 r., boczny barokowy z obrazem Matki Bożej Anielskiej oraz drugi boczny, także barokowy, z obrazem św. Antoniego; dach kościoła dwuspadowy kryty blachą; wieżyczka ma sygnaturkę kształtu barokowego, ośmioboczna z latarnią. W latach 1987-1995 sukcesywnie remontowano wnętrze kościoła kładąc posadzkę, nowe tynki oraz restaurując główny ołtarz.
			Kościół św. Barbary i Walentego w Siewierzu
Kościół św. Doroty i św. Marcina w Wojkowicach Kościelnych   Kościół ten posiada romańską metrykę, bowiem pochodzi w pierwotnej postaci z lat 1200-1229, kiedy to został zbudowany przez ówczesnego właściciela wsi pochodzącego z rodu Nowina. Parafię erygował biskup krakowski Iwo Odrowąż. z okresu tego pozostało prezbiterium. W XV wieku świątynia została przebudowana i powiększona. Kolejne prace miały miejsce w XVII wieku, kiedy dobudowano dwie kaplice, z których jedna Baltazara Rzuchowskiego powstała przed 1625 r. W celu powiększenia kościoła w XVIII w, dobudowano jeszcze jedną kaplicę oraz kruchtę. W 1945 r, na skutek działań wojennych została zniszczona wieża i dach. W dwa lata później usunięto zniszczenia wojenne. W 1950 r. kościół otrzymał nową polichromię, odnowiono też ołtarze. W wyniku wielokrotnych przekształceń, aktualnie świątynia nie ma wyraźnych cech stylowych. Najstarszą jej częścią jest romańskie prostokątne prezbiterium, zbudowane z ciosów kamiennych, dawna zakrystia po stronie północnej (obecnie skarbiec) i niewielka partia nawy. Ozdobą kościoła jest gotycki obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem pochodzący z lat 1440-1450, znajdujący się obecnie w ołtarzu głównym.
			Kościół św. Doroty i św. Marcina w Wojkowicach Kościelnych
Kaplica Zalassowskich w Żelislawicach   Zbudowana z końcem XVIII w. jako kaplica grobowa. Orientowana, prostokątna, z płytką absydą. Wnętrze przykryte sklepieniem kolebkowym z lunetami. Wewnątrz ołtarz z I połowy XIX w. Dach dwuspadowy z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę, kryty blachą. Na fasadzie epitafium marmurowe z nazwiskami członków rodziny Zalassowskich. Zalassowscy byli dawniej właścicielami wsi Dziewki i Żelisławice. Wśród pochowanych w kaplicy znajduje się Hipolit Zalassowski (1778-1832) Radca Wojewódzki.
			Kaplica Zalassowskich w Żelisławicach